| Λεξικό| Καρδιακή ανεπάρκεια | Αιφνίδιος θάνατος | Συγκοπή |

 

Συμπτώματα καρδιακών παθήσεων
Στεφανιαία νόσος

Υπεύθυνη για την εμφάνιση της νόσου είναι μια κατάσταση γνωστή με το όνομα αθηρωσκλήρωση, η οποία οφείλεται στην δημιουργία αθηρωματικών πλακών που επικάθονται στο εσωτερικό των στεφανιαίων αρτηριών (των αρτηριών που παρέχουν αίμα στην καρδιά) προκαλώντας έτσι την στένωση του αυλού τους και τη μείωση του παρεχόμενου αίματος.

---------------------------------

Οι κλινικές εκδηλώσεις της στεφανιαίας νόσου ποικίλουν. Έτσι λοιπόν υπάρχουν τα εξής κλινικά σύνδρομα:

  

1. Χρόνια στεφανιαία νόσος ή σταθερή στηθάγχη: Αλλιώς ονομάζεται και στηθάγχη προσπάθειας. Εμφανίζεται συνήθως μετά από κόπωση ή συναισθηματική φόρτιση και διαρκεί για λίγα λεπτά.

   

2.Οξέα στεφανιαία σύνδρομα

Προκαλούνται από τη ρήξη αθηρωματικών πλακών. Πάνω στη ρήξη δημιουργείται θρόμβος που αποφράσει το αγγείο.

Τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα χωρίζονται σε δυο μεγάλες υποκατηγορίες ήτοι

  

3. Εξετάσεις, Θεραπεία

 

 

 

  

 

Υπέρταση

Υπερλιπιδαιμία
Καρδιακή ανεπάρκεια
Βαλβιδοπάθειες
Μυοκαρδιοπάθειες
Συγκοπή-Λιποθυμία
Αγγειακά επεισόδια

Σακχαρώδης διαβήτης

Αρρυθμίες

Παχυσαρκία
Όγκοι της καρδιάς
Καρδιά και σεξ
Άλλες καρδιακές παθήσεις

 

 

Από καιρό έχω στηθάγχη. Τι πρέπει να κάνω, εάν ο πόνος στο στήθος δεν υποχωρεί;

Πόνος στο στήθος που δεν υποχωρεί ύστερα από 15 λεπτά και δεν ανακουφίζεται από τα φάρμακα που σας έχει δώσει ο γιατρός σας μπορεί να υποδηλώνει κάποιο έμφραγμα του μυοκαρδίου και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση στο νοσοκομείο. Το έμφραγμα συμβαίνει όταν οι αθηρωματικές πλάκες, που δυσχεραίνουν τη ροή του αίματος μέσα στις στεφανιαίες αρτηρίες, τις αποφράξουν τελείως, με αποτέλεσμα ο καρδιακός μυς να μην αιματώνεται καθόλου και να παρουσιάζει μη αναστρέψιμες βλάβες.

  

Προειδοποιητικά σημεία του οξέος εμφράγματος μυοκαρδίου

Πολλοί που έπαθαν έμφραγμα αναφέρουν πως ακόμη και μέρες πριν, παρουσίασαν κάποιο προειδοποιητικό σύμπτωμα! Η καρδιά τους, δηλαδή, έστειλε προμηνύματα ώρες ή και μέρες πριν την εκδήλωση του εμφράγματος.

 

Πόσο συχνά προειδοποιεί η καρδιά;

Εκτιμάται ότι το 20% των ασθενών που παρουσιάζουν έμφραγμα είχαν κάποιο προειδοποιητικό σύμπτωμα τις προηγούμενες μέρες. Τα προειδοποιητικά συμπτώματα που αναφέρθηκαν αφορούν εξίσου τους άνδρες και τις γυναίκες; Πρόκειται για "καμπανάκι" κινδύνου που κανείς δεν πρέπει να αγνοήσει, αν θέλει να προφυλάξει την καρδιά και τη ζωή του.  Διαβάστε λοιπόν ποια είναι τα σήματα κινδύνου της καρδιάς και τι πρέπει να κάνετε μόλις τα αντιληφθείτε. Μέρες πριν το έμφραγμα μυοκαρδίου τα σήματα κινδύνου.

Συνήθως οι ασθενείς περιγράφουν ενδεχόμενα πρόδρομα ενοχλήματα, όπως:

  • Πλάκωμα ή σφίξιμο στο στήθος.

  • Ένα "χταπόδι" που τους σφίγγει στο στήθος.

  • Πόνο που "χτυπάει" στο στήθος, στην πλάτη και συνδυάζεται με μούδιασμα στο αριστερό χέρι.

  • Πόνο και στις δύο ωμοπλάτες, καθώς και στα δύο χέρια.

  • Πόνο στο λαιμό και μούδιασμα στο κάτω σαγόνι.

  • Πόνο στο στομάχι.

Πότε παρουσιάζονται

Πάντα κατά τη διάρκεια κόπωσης, την ώρα, για παράδειγμα, που κάποιος περπατάει βιαστικά ή ανεβαίνει μια σκάλα. Όταν παρουσιάζονται μετά από σχετικά μεγάλη προσπάθεια, π.χ. μετά από βαριές δουλειές στο σπίτι διάρκειας 1-2 ωρών ή μετά από πολύ γρήγορο περπάτημα διάρκειας 10 λεπτών, η περίπτωση χαρακτηρίζεται ήπια. Όταν παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας μικρότερης έντασης, π.χ. όταν ανεβαίνει κάποιος δύο ορόφους με τα πόδια ή περπατάει γρήγορα για 4 λεπτά, η περίπτωση χαρακτηρίζεται μέτριου βαθμού. Όταν παρουσιάζονται με την ελάχιστη προσπάθεια, π.χ. όταν κάποιος περπατάει για μόλις 40 μέτρα, ανεβαίνει στον πρώτο όροφο, βγαίνει στο κρύο περιβάλλον ή παρουσιάζονται στην ηρεμία, τότε η περίπτωση είναι βαριάς μορφής.

Πόσο διαρκούν

Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι, μόλις αυτός που νιώθει τα συμπτώματα σταματήσει τη δραστηριότητά του, τα ενοχλήματα υποχωρούν μέσα σε περίπου 5 λεπτά.

    

 

Αορτοστεφανιαία παράκαμψη (Εγχείρηση καρδιάς - By pass)

   

Η αορτοστεφανιαία παράκαμψη με εικόνες

 Κλικ εδώ

Τι είναι αορτοστεφανιαία παρακάμψη ή Bypass

Είναι γνωστό ότι η στεφανιαία νόσος οφείλεται σε στενώσεις των στεφανιαίων αρτηριών. Η εγχειρητική τεχνική παράκαμψης των στεφανιαίων στενώσεων ονομάζεται αορτοστεφανιαία παρακάμψη. Η παράκαμψη (υπερπήδηση), με φλεβικά ή αρτηριακά μοσχεύματα, γίνεται συνήθως από την αορτή προς την στεφανιαία αρτηρία μετά την στένωση (το ένα άκρο της φλέβας ή της αρτηρίας συρράπτεται στην αορτή και το άλλο στην στεφανιαία αρτηρία μετά την στένωση.

 

Οι στεφανιαίες αρτηρίες

 

Έτσι με αρκετό αίμα τροφοδοτείται η στεφανιαία κυκλοφορία από την αορτή). Η παράκαμψη (υπερπήδηση), με αρτηρίες γίνεται από τη θέση της εκφύσεώς των προς την στεφανιαία αρτηρία πάλι μετά την στένωση (το ένα άκρο της της αρτηρίας παραμένει ως έχει και συρράπτεται στην στεφανιαία αρτηρία μετά την στένωση.)

Λίγα λόγια για την εξωσωματική κυκλοφορία

Για να εκτελεστεί μια καρδιακή επέμβαση χρειάζεται η καρδιά να είναι ακίνητη. Αυτό επιτυγχάνεται με μηχανική υποκατάσταση της καρδιάς και των πνευμόνων, διά της χρησιμοποιήσεως της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας. Η μηχανή αυτή προσφέρει πίεση και οξυγόνο στο αίμα, αφού, όπως αναφέραμε πιο πάνω, η καρδιά και οι πνεύμονες έχουν σταματήσει να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της καρδιακής επέμβασης. Η εφαρμογή της εξωσωματικής κυκλοφορίας απαιτεί την αποκάλυψη της καρδιάς με το κόψιμο του στέρνου στη μέση γραμμή, τοποθέτηση καθετήρων στην αορτή και κοίλες φλέβες και διασύνδεση των καθετήρων με τους σωλήνες της μηχανής της εξωσωματικής κυκλοφορίας.

Στις περισσότερες επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς διακόπτεται προσωρινά η ροή των στεφανιαίων αρτηριών διά της εφαρμογής λαβίδας επί της αορτής, αποκλείοντας έτσι την κυκλοφορία στις στεφανιαίες αρτηρίες. Κατά τη διάρκεια αυτή, το μυοκάρδιο χρειάζεται προστασία, η οποία επιτυγχάνεται με τοπική υποθερμία και καρδιοπληγία. Υποθερμία και καρδιοπληγία γίνεται με ταχεία χορήγηση ψυχρού διαλύματος καλίου με αίμα στη στεφανιαία κυκλοφορία. Μετά την επέμβαση ο ασθενής αποσυνδέεται σταδιακά από την εξωσωματική κυκλοφορία και τελικά η καρδιά και οι πνεύμονές του λειτουργούν αυτοτελώς και πάλι.

Μοσχεύματα

Χρησιμοποιούνται:

Φλεβικά μοσχεύματα ξεκινούν από την αορτή και καταλήγουν στις στεφανιαίες αρτηρίες

 

  • Φλεβικά ή αρτηριακά μοσχεύματα: Σα φλεβικά μοσχεύματα χρησιμοποιούνται φλέβες που αποκόπτονται από τα κάτω άκρα ή αρτηρίες που αποκόπτονται από τα άνω άκρα. Τα φλεβικά μοσχεύματα λαμβάνονται συνήθως από την έσω επιφάνεια των κάτω άκρων, από το άνω μέρος του μηρού μέχρις του άκρου ποδός. (Συνήθως λαμβάνεται η μείζονα σαφηνή φλέβα). Σαν αρτηριακά μοσχεύματα χρησιμοποιούνται αρτηρίες που αποκόπτονται συνήθως από τα άνω άκρα.

Αορτοστεφανιαία παρακάμψη με την έσω μαστική αρτηρία

Κλικ πάνω στην εικόνα για μεγένθυση

  • Κοντινές αρτηρίες: Χρησιμοποιούνται οι έσω μαστικές αρτηρίες (δεξιά και αριστερά) που βρίσκονται πλάγια του στέρνου, η δεξιά γαστροεπιπλοϊκή από το στομάχι, η οποία αφού διέλθει από το διάφραγμα, αναστομούται με τα στεφανιαία αγγεία, κ.λ.π.

Η αναστόμωση του μοσχεύματος με τη στεφανιαία αρτηρία μπορεί να γίνει είτε απευθείας με το αγγείο όπως είναι, ή γίνεται πρώτα ενδαρτηρεκτομή, δηλαδή αφαίρεση της αθηρωματικής πλάκας εκ του εσωτερικού της αρτηρίας.

Επιπλοκές

Η εγχείρηση διαρκεί περίπου 2,5-5 ώρες, αναλόγως και του αριθμού των μοσχευμάτων. Συνήθως τοποθετούνται 3-4 μοσχεύματα.

Η θνησιμότητα σε αρρώστους με καλό μυοκάρδιο είναι κάτω του 2%. Το περιεγχειρητικό ή διεγχειρητικό έμφραγμα φθάνει το 5%, ενώ εγκεφαλικά επεισόδια, οφειλόμενα σε εμβολή ή θρόμβωση δεν είναι σπάνια, ιδίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Αρρυθμίες τύπου κολπικής μαρμαρυγής ή πτερυγμού εμφανίζονται σε ένα ποσοστό 10%. Η περικαρδίτις από ερεθισμό του περικαρδίου και αυτοάνοσο αντίδραση φθάνει στα 20%. Επίσης μπορεί να εμφανισθεί συλλογή πλευριτικού υγρού μετεγχειρητικώς. 

Ενδείξεις αορτοστεφανιαίας παρακάμψεως 

Η εγχείρηση στεφανιαίας παρακάμψεως γίνεται με σκοπό τη βελτίωση της επιβιώσεως του αρρώστου και τη βελτίωση των συμπτωμάτων του.

Παρακολούθηση του ασθενούς εντός και εκτός νοσοκομείου 

Μετά την εγχείρηση ο άρρωστος παραμένει περίπου επί 2 ημέρες στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης και στη συνέχεια σε θάλαμο για άλλες 6-8 ημέρες. Προ της εξόδου από το νοσοκομείο πρέπει να υπάρχει μια ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, εξέταση αίματος για ηλεκτρολύτες, αιματοκρίτης, ουρία. Επίσης, εάν ενδείκνυται, υπερηχογράφημα καρδίας.

 

Σήμερα όλοι συμφωνούν ότι η καλύτερη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου είναι η πρόληψή της μέσω της κατανόησης του ρόλου και φυσικά του ελέγχου των προδιαθεσικών παραγόντων, εκείνων δηλαδή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που η παρουσία τους προμηνύει την εμφάνιση αλλά και την εξέλιξη της νόσου. Η διακοπή του καπνίσματος, η υγιεινή διατροφή με σκοπό τη διατήρηση της χοληστερόλης σε φυσιολογικά επίπεδα, η σωματική άσκηση, καθώς και ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης έχουν ως αποτέλεσμα την ελάττωση της συχνότητας εμφάνισης της νόσου, φαινόμενο που παρατηρήθηκε σε μερικές χώρες, όπου τα προγράμματα πρόληψης έτυχαν γενικής αποδοχής και εφαρμογής, (π.χ. στις Η.Π.Α.).

Ένας άλλος λόγος που καθιστά επιτακτική την ανάγκη πρόληψης της στεφανιαίας νόσου είναι το ότι η αντιμετώπισή της, αφού εκδηλωθεί, είναι επώδυνη, πολυδάπανη και πολλές φορές δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα. Αυτό συμβαίνει γιατί οι επεμβατικές πράξεις, όπως είναι η εγχείρηση και η αγγειοπλαστική, δεν θεραπεύουν, αλλά απλώς τροποποιούν την εξέλιξη της νόσου.

Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, ο καρδιοχειρουργός και καρδιολόγος πρέπει να παρακολουθούν τον άρρωστο. Αρχικά 5-7 ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο και ένα μήνα αργότερα με ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, γενική αίματος, ηλεκτρολύτες και ότι άλλο ενδείκνυται.

Σε 6-12 μήνες πρέπει να υποβληθεί σε δοκιμασία κοπώσεως.

Υπερλιπιδαιμία και υπέρταση πρέπει να καταπολεμούνται συστηματικά. Το κάπνισμα, μετά από στεφανιαία παράκαμψη, είναι ένα είδος αυτοκτονίας, όπως τεκμηριούται από διεθνείς στατιστικές. Κάπνισμα μετά από by-pass είναι σαν να μην είχε γίνει by-pass.

Η φυσική άσκηση είναι ενδεδειγμένη υπό τη στενή ιατρική παρακολούθηση.

Ορισμένοι άρρωστοι εμφανίζουν ψυχικά και νευροφυτικά προβλήματα ύστερα από την εγχείρηση. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η ψυχική τόνωση του ασθενούς από τον καρδιολόγο και καρδιοχειρουργό. Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο περίπου το 60-87% των αρρώστων επιστρέφουν στην εργασία τους. Ασθενείς που επιστρέφουν σε υπεύθυνα για το κοινό επαγγέλματα (πιλότοι, οδηγοί φορτηγών, λεωφορείων κ.λ.π.) πρέπει να υποβληθούν σε επιτυχή δοκιμασία κοπώσεως και να μην έχουν κλινικά ενοχλήματα. 

Αποτελεσματικότητα αορτοστεφανιαίας παρακάμψης

Η βατότης των φλεβικών μοσχευμάτων μέσα στους πρώτους 6 μήνες είναι πάνω από 80%.

Μετά τους 6 μήνες οι πιθανότητες να μείνουν ανοιχτά είναι πολύ μεγάλες. Το ετήσιο ποσοστό απόφραξης των μοσχευμάτων είναι περίπου 2%.

Εν αντιθέσει με τα φλεβικά, τα αρτηριακά μοσχεύματα όπως της έσω μαστικής, παραμένουν βατά (ανοιχτά) για πολλά χρόνια σε εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό (πάνω από 90% στη 10ετία).

Ανακούφιση των ασθενών από τον πόνο (στηθάγχη) επιτυγχάνεται με εγχείρηση σε ένα ποσοστό 75 έως 90%, ενώ με την καλύτερη φαρμακευτική θεραπεία το ποσοστό αυτό είναι σαφώς μικρότερο. Η υποτροπή της στηθάγχης συνήθως οφείλεται στην περαιτέρω επιδείνωση της νόσου και σε στένωση ή απόφραξη ιδία των φλεβικών μοσχευμάτων. Γι’ αυτό ένα ποσοστό 10-15% περίπου από τους χειρουργημένους ασθενείς θα επαναχειρουργηθούν μέσα στα επόμενα 10-12 χρόνια. Η νέα επέμβαση έχει περίπου 2 φορές υψηλότερο κίνδυνο της πρώτης. 

Επιβίωση μετά από αορτοστεφανιαία παράκαμψη

Η χρησιμοποίηση της έσω μαστικής αρτηρίας έδειξε ότι σε 10 χρόνια μόνο το 10% των μοσχευμάτων υπέστησαν απόφραξη. Η βελτιωμένη αυτή βατότης των μοσχευμάτων της έσω μαστικής συνοδεύτηκε και από βελτίωση της θνητότητας. Στην εμπειρία της Cleveland Clinic των ΗΠΑ η επιβίωση ήταν 87%, όταν ετοποθετήθηκαν μοσχεύματα της έσω μαστικής, έναντι 76% των φλεβικών μοσχευμάτων. 

Παράγοντες που επηρεάζουν τη βατότητα των μοσχευμάτων

Τα μοσχεύματα σε μικρές αρτηρίες, σε περιοχές με κακή λειτουργία του μυοκαρδίου, σε γυναίκες με μικρό σωματικό μέγεθος και μικρά αγγεία, εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά βατότητας. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς μετεγχειρητικώς τοποθετούνται σε ασπιρίνη ημερησίως για την βατότητα των μοσχευμάτων.

Εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με την καρδιά σε λειτουργία

Νέα εγχειρητική τεχνική αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι ότι η καρδιά παραμένει σε λειτουργία, και δεν χρησιμοποιείται η εξωσωματική κυκλοφορία.

Κατά την κλασσική μέθοδο αορτοστεφανιαίας παράκαμψης η καρδιά τίθεται εκτός λειτουργίας και η κυκλοφορία του αίματος γίνεται με τη βοήθεια ειδικού μηχανήματος εξωσωματικής κυκλοφορίας.

Η νέα μέθοδος ονομάζεται χειρουργική επέμβαση παλλόμενης καρδιάς (beating heart surgery), εφαρμόστηκε το 1997 και σήμερα εφαρμόζεται σε μεγάλο αριθμό ασθενών που πρέπει να υποβληθούν σε εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης.

Η νέα τεχνική είχε ως αποτέλεσμα μειωμένο κίνδυνο μετεγχειρητικών λοιμώξεων κατά 12%, κίνδυνο εμφάνισης αρρυθμιών μικρότερο κατά 25%, περιορισμό της ανάγκης μετάγγισης κατά 33%, ενώ ο αριθμός των ασθενών που χρειάστηκε να παραμείνουν στο νοσοκομείο περισσότερο από μία εβδομάδα μειώθηκε κατά 13%.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα της τεχνικής αυτής είναι το χαμηλό της οικονομικό κόστος σε σχέση με την κλασσική μέθοδο. Οι χειρουργοί που την εφαρμόζουν πιστεύουν ότι πρέπει να τύχει ευρύτερης αποδοχής, καθώς πλέον υπάρχουν και ερευνητικά δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της.

Σχετικά θέματα

Εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με την καρδιά σε λειτουργία

Εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (By pass) με εικόνες

 

 

Το Βήμα του Καρδιοπαθούς

 

Το Blog των καρδιοπαθειών

 

Περισσότερα...


Μάθε για την ανατομία και φυσιολογία της καρδιάς

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Πληροφορίες για διατροφή 

και δίαιτες

Η υγιεινή διατροφή εξασφαλίζει γερή καρδιά και σώμα.

Διάβασε  για

 • Δίαιτες

 • Μεσογειακή

    διατροφή

 • Βιταμίνες,

     ιχνοστοιχεία

Περισσότερα.....


Go Shopping!

 

 

Προστάτεψε

μια ζωή 

Μπορείς...

 

 

Γιατί πονάει η καρδιά;

Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, ο Colbeck πρότεινε ότι ο ισχαιμικός καρδιακός πόνος μπορεί να σχετίζεται με διάταση του κοιλιακού τοιχώματος («μηχανική θεωρία»). Τρεις δεκαετίες αργότερα, ο Lewis υπέθεσε ότι ο ισχαιμικός πόνος μπορεί να οφείλεται σε ενδομυοκαρδιακή έκλυση ουσιών που προκαλούν πόνο και που επάγονται από την ισχαιμία («χημική θεωρία»). Μελέτες που διεξήχθησαν τα τελευταία 10 χρόνια υποστήριξαν έντονα τη χημική υπόθεση, καθώς κατέδειξαν επανειλημμένα ότι η αδενοσίνη είναι ένας μεσολαβητής του ισχαιμικού καρδιακού πόνου. Ο ισχαιμικός καρδιακός πόνος που οφείλεται στην αδενοσίνη προκαλείται κυρίως από διέγερση των Α1 υποδοχέων που εντοπίζονται στις καρδιακές νευρικές απολήξεις. Αντίθετα, το εύρος και ο ρυθμός της διάτασης της αριστερής κοιλίας κατά την ισχαιμία δεν προβλέπουν τη βαρύτητα της στηθάγχης. Είναι, ωστόσο, αξιοσημείωτο ότι η επιμήκυνση των στεφανιαίων αρτηριών φαίνεται να ενισχύει τη βαρύτητα της στηθάγχης που προκαλείται από την μυοκαρδιακή ισχαιμία. Η νευρική δραστηριότητα που προκαλείται από την ισχαιμία του μυοκαρδίου μετατρέπεται στα ενδογενή καρδιακά, μεσοθωράκια και θωρακικά γάγγλια. Στη συνέχεια, μεταφέρεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προβάλλεται αμφίπλευρα στο φλοιό, όπου αποκωδικοποιείται ως οδυνηρό αίσθημα.

 

Ο στηθαγχικός πόνος

Στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, ο Colbeck πρότεινε ότι ο ισχαιμικός καρδιακός πόνος (στηθάγχη) μπορεί να σχετίζεται με διάταση του κοιλιακού τοιχώματος (μηχανική θεωρία). Τρεις δεκαετίες αργότερα, ο Lewis υπέθεσε ότι ο ισχαιμικός πόνος μπορεί να οφείλεται σε ενδομυοκαρδιακή έκλυση ουσιών που προκαλούν πόνο και που επάγονται από την ισχαιμία (χημική θεωρία). Μελέτες που διεξήχθησαν τα τελευταία 10 χρόνια υποστήριξαν εντονα τη χημική υπόθεση, καθώς κατέδειξαν επανειλημμένα ότι η αδενοσίνη είναι ένας μεσολαβητής του ισχαιμικού καρδιακού πόνου. Ο ισχαιμικός καρδιακός πόνος που οφείλεται στην αδενοσίνη προκαλείται κυρίως από διέγερση των Α1 υποδοχέων που εντοπίζονται στις καρδιακές νευρικές απολήξεις. Αντίθετα, το εύρος και ο ρυθμός της διάτασης της αριστερής κοιλίας κατά την ισχαιμία δεν προβλέπουν τη βαρύτητα της στηθάγχης. Είναι, ωστόσο, αξιοσημείωτο ότι η επιμήκυνση των επικαρδιακών στεφανιαίων αρτηριών φαίνεται να ενισχύει τη βαρύτητα της στηθάγχης που προκαλείται από την μυοκαρδιακή ισχαιμία. Η νευρική δραστηριότητα που προκαλείται από την ισχαιμία του μυοκαρδίου μετατρέπεται στα ενδογενή καρδιακά, μεσοθωράκια και θωρακικά γάγγλια. Στη συνέχεια, μεταφέρεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προβάλλεται αμφίπλευρα στο φλοιό, όπου αποκωδικοποιείται ως οδυνηρό αίσθημα.

  

 

| Home | Καρδιά | Εξετάσεις | Παθήσεις | Επείγοντα | Φάρμακα | Οδηγίες |

| Λεξικό των καρδιολογικών όρων |

| Υπέρταση | Έμφραγμα | Υψηλή χοληστερίνη | Αρρυθμίες |

 

Σοβαρή Υπενθύμιση: Οι πληροφορίες που περιέχονται στο InCardiology Web Site έχουν σαν μοναδικό σκοπό την ενημέρωση και δεν αποτελούν πρόταση για οποιαδήποτε-ιατρική-διαγνωστική εξέταση ή θεραπεία. Προτείνεται τα ανωτέρω να γίνονται σε συνεννόηση με τον γιατρό σας η άλλους επαγγελματίες υγείας.

Η ιατρική είναι μια συνεχώς μεταβαλλόμενη επιστήμη και η θεραπεία δεν είναι πάντα σαφώς καθορισμένη. Η νέα έρευνα αλλάζει καθημερινά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές ενδείξεις. Το InCardiology προσπαθεί να παρέχει ενημερωμένες και ακριβείς πληροφορίες που είναι αποδεκτές γενικά μέσα στα ιατρικά πρότυπα κατά την διάρκεια της δημοσίευσης. Εντούτοις, δεδομένου ότι η ιατρική επιστήμη αλλάζει συνεχώς και το ανθρώπινο λάθος είναι πάντα δυνατό το InCardiology δεν μπορεί να διαβεβαιώσει ότι οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό είναι ακριβείς ή πλήρεις, ούτε είναι υπεύθυνο για τυχόν παραλείψεις, λάθη ή για τα αποτελέσματα της χρησιμοποίησης αυτών των πληροφοριών.

Ο αναγνώστης πρέπει να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες που περιέχονται στο InCardiology από άλλες πηγές πριν από τη χρήση και ιδιαίτερα από τους επαγγελματίες υγείας. Ειδικότερα, όλες οι δόσεις, οι ενδείξεις, και οι αντενδείξεις των φαρμάκων πρέπει να επιβεβαιωθούν στο πληροφοριακό ένθετο των συσκευασιών των φαρμάκων. Η χρήση των εμπορικών ονομασιών των φαρμάκων γίνεται αποκλειστικά για ενημερωτικούς-πληροφοριακούς λόγους και δεν υποδηλώνει μεροληψία υπέρ αυτών.

Το InCardiology δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο, άμεσα ή έμμεσα, για τη ζημιά ή την επιπλοκή που μπορεί να προκύψει με την εφαρμογή των πληροφοριών που περιέχονται στις σελίδες του. Για κάθε απορία στείλε e-mail.

Copyright © 1999-2013 ΙnCardiology