•	Συμπτώματα καρδιοπαθειών
•	Στεφανιαία νόσος
•	Υπέρταση
•	Υπερλιπιδαιμία Γενικά Ο φυσιολογικός ρόλος των λιποπρωτεινών του πλάσματος Αθηρωματική πλάκα: Ο ενδιάμεσος κρίκος μεταξύ υψηλής χοληστερίνης και στεφανιαίας νόσου. Υψηλή χοληστερίνη (υπερχοληστεριναιμία) Τα φυσιολογικά επίπεδα της χοληστερίνης Αθηρωματικός δείκτης Η σημασία μείωσης της χοληστερίνης Θεραπεία της υπερχοληστεριναιμίας Φάρμακα υπερχοληστεριναιμίας Στατίνες: Τα θαυματουργά φάρμακα κατά της υπερχοληστεριναιμίας Υψηλά τριγλυκερίδια Γενικά Θεραπεία Χαμηλή 'καλή' (HDL)-χοληστερίνη: Ένας παράγοντας κινδύνου Παιδιά και χοληστερίνη Οικογενής υπερχοληστερολαιμία Η άσκηση κατά της υπερλιπιδαιμίας Μεταβολικό σύνδρομο Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου είναι η παχυσαρκία (κυρίως η κεντρικού τύπου), η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης. Είναι ένα παζλ μεταβολικών διαταραχών που οδηγούν αναπόφευκτα στην αθηρωμάτωση και την καρδιαγγειακή νόσο.
•	Καρδιακή ανεπάρκεια
•	Βαλβιδοπάθειες
•	Μυοκαρδιοπάθειες
•	Συγκοπή-Λιποθυμία
•	Αγγειακά επεισόδια
•	Σακχαρώδης διαβήτης
•	Αρρυθμίες
•	Παχυσαρκία
•	Παχυσαρκία
	Όγκοι της καρδιάς
•	Άλλες καρδιακές παθήσεις

Τριγλυκεριδία

Άτομα με υψηλά τριγλυκερίδια έχουν συχνά υψηλά επίπεδα ολικής χοληστερίνης, και LDL χοληστερίνης και χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερίνης. Πολλοί άνθρωποι με στεφανιαία νόσο έχουν υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Πολλές κλινικές μελέτες έδειξαν ότι άτομα με επίπεδα τριγλυκεριδίων πάνω από 200 mg/dL έχουν ηυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου. Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη ή παχυσαρκία έχουν συχνά υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Φυσικά δεν είναι γνωστό αν η φαρμακευτική διόρθωση της υπερτριγλυκεριδαιμίας

Στατίνες

Οι στατίνες είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιύμενα φάρμακα για τη μείωση της χοληστερίνης.

Σε αυτές ανήκουν η σιμβαστατίνη, πραβαστατίνη, ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη και ροσουβαστατίνη. Δρουν μέσω αναστολής ενός ενζύμου πού συμμετέχει στη σύνθεση της χοληστερίνης στο ήπαρ (αναγωγάση HMG-CoA). Μειώνουν την «κακή» χοληστερόλη (LDL, αλλά και τα τριγλυκερίδια, ενώ προκαλούν και μικρή αύξηση της «καλής» χοληστερόλης (HDL). Σε όλες τις μεγάλες κλινικές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι ή χορήγηση στατινών σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο αλλά και σε υγιή άτομα υψηλού κινδύνου μειώνει τα εμφράγματα μυοκαρδίου, τους θανάτους από στεφανιαία νόσο αλλά και το συνολικό αριθμό θανάτων, έτσι ώστε η μη χορήγηση τους να θεωρείται πλέον ιατρικό λάθος. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες τους είναι η ήπατοτοξικότητα και η μυοπάθεια, όμως και οι δυο είναι ασυνήθεις και σπάνια απαιτούν διακοπή του φαρμάκου. Οι αυξήσεις των ηπατικών ενζύμων (τρανσαμινασών, SGOT, SGPT) πού προκαλούν οι στατίνες είναι συχνά παροδικές και εξαρτώνται από τη δόση: όσο μεγαλύτερη είναι ή δόση, τόσο αυξάνει η πιθανότητα να εμφανισθούν. Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι μόλις διακοπεί η στατίνη, τότε οι τιμές των τρανσαμινασών επιστρέφουν πάλι στο φυσιολογικό χωρίς να προκαλείται μόνιμη ηπατική βλάβη. Για αυτό το λόγο συστήνεται η τακτική παρακολούθηση των ηπατικών ενζύμων και η διακοπή του φαρμάκου αν διαπιστωθεί αύξηση τους τρεις φορές πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Μια συχνή παρενέργεια των σταπνων είναι η πρόκληση διάχυτων μυαλγιών που μερικές φορές είναι αρκετά ενοχλητικές. Η μείωση της δόσης της στατίνης ή η αντικατάσταση της με μια άλλη στατίνη λύνει τις περισσότερες φορές το πρόβλημα.

Περισσότερα...

Υψηλά τριγλυκερίδια - Υπερτριγλυκεριδαιμία

Τι είναι τα τριγλυκερίδια;

Τα τριγλυκερίδια ονομάζονται και ουδέτερα λίπη. Είναι οργανικές χημικές ενώσεις, και το μόριό τους αποτελείται από ένα μόριο γλυκερόλης, ενωμένο με τρία μόρια ανώτερων λιπαρών οξέων. Από αυτήν ακριβώς τη σύνθεση λαμβάνουν και το χαρακτηριστικό τους όνομα τριγλυκερίδια.

Τα διάφορα τριγλυκερίδια μπορεί να είναι στερεά στη συνήθη θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή είναι λίπη, είτε να είναι υγρά, οπότε και αποκαλούνται έλαια.

Που παράγονται τα τριγλυκερίδια;

Τα τριγλυκερίδια παράγονται τόσο από το φυτικό όσο και από το ζωικό οργανισμό, με τη μορφή των ελαίων και λιπών. Γι’ αυτό τα τριγλυκερίδια περιέχονται τόσο στη φυτική τροφή (κατά κύριο λόγο μέσα σε σπόρους και καρπούς), όσο και στην τροφή ζωικής προέλευσης (ζωικό λίπος, βούτυρο γάλακτος, συκώτι, αλλά και άλλα κρέατα και εντόσθια).

Στον άνθρωπο, τα τριγλυκερίδια συντίθενται, κατά κύριο λόγο, μέσα στα ηπατικά κύτταρα (δηλαδή μέσα στο συκώτι), καθώς και μέσα στα λιποκύτταρα, δηλαδή μέσα στα κύτταρα του λιπώδη ιστού του σώματος.

Από ποιες ουσίες παράγονται τα τριγλυκερίδια στον άνθρωπο;

Από τα ίδια τα τριγλυκερίδια της τροφής είτε αυτά είναι φυτικής είτε είναι ζωικής προέλευσης
Από τους υδατάνθρακες της τροφής
Από τα λευκώματα

Το συμπέρασμα είναι ότι τριγλυκερίδια παράγονται στον οργανισμό με υλικά που προέρχονται και από τα τρία είδη των θρεπτικών ουσιών που περιλαμβάνονται στο διαιτολόγιό μας, εφόσον το ολικό ποσό των θερμίδων που προσλαμβάνονται με την τροφή υπερβαίνει το ποσό που απαιτείται για τις άμεσες ανάγκες του σώματος σε ενέργεια.

Ποια είναι η διεργασία της πέψης και της απορρόφησης των τριγλυκεριδίων της τροφής;

Η καθαυτό πέψη των τριγλυκεριδίων πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά μέσα στο λεπτό έντερο, με την επίδραση ενός ισχυρού πεπτικού ενζύμου, της παγκρεατικής λιπάσης, που περιέχεται στο παγκρεατικό υγρό, με την απαραίτητη συνεργασία της χολής που προέρχεται από το ήπαρ.

Τα διασπασμένα τριγλυκερίδια, μαζί με χοληστερόλη και φωσφολιπίδια που απορροφούνται από το έντερο, δεματοποιούνται σε μικροσκοπικά σταγονίδια, τα οποία επικαλύπτονται με μια ειδική πρωτεϊνη που, επίσης συντίθεται μέσα σ’ αυτά τα κύτταρα, και με αυτό τον τρόπο σχηματίζονται τα χυλομικρά.

Αυτά τα χυλομικρά φέρονται προς το αίμα με τη λέμφο. Με τον παραπάνω τρόπο, απορροφούνται τα 80 ως και τα 90% του λίπους που προσλαμβάνεται με την τροφή.

Εξαιτίας της παρουσίας των χυλομικρών μέσα στο πλάσμα του αίματος, για περίπου μια ώρα μετά την απορρόφηση του λίπους, από το έντερο, το πλάσμα εμφανίζει θολερότητα.

Ποια η σημασία των τριγλυκεριδίων;

Αίτια αύξησης των τριγλυκεριδίων

Τα τριγλυκερίδα αυξάνονται σε παχύσαρκα άτομα, με την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ και απλών υδατανθράκων, και σε περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτη

Ποια τα επιθυμητά επίπεδα των τριγλυκεριδίων;

Επιθυμητά κάτω από 150 mg/dl. Εάν είναι πάνω από 500 mg/dl υπάρχει σοβαρός κίνδυνος παγκρεατίτιδας.

Πηγές: flash.gr

Το Βήμα του Καρδιοπαθούς

Το Blog των καρδιοπαθειών

Περισσότερα...

Μάθε για την ανατομία και φυσιολογία της καρδιάς

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Πληροφορίες για διατροφή

και δίαιτες

Η υγιεινή διατροφή εξασφαλίζει γερή καρδιά και σώμα.

Διάβασε για

• Δίαιτες

• Μεσογειακή

διατροφή

• Βιταμίνες,

ιχνοστοιχεία

Περισσότερα.....

Προστάτεψε

μια ζωή

Μπορείς...

Μάθετε τη χοληστερόλη με λίγα λόγια

Η υψηλή χοληστερόλη αίματος είναι ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο. Η χοληστερόλη είναι μια λιπαρή ουσία και αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης. Επίσης, είναι αναγκαία για τη σύνθεση χολικών οξέων και ορμονών, όπως η βιταμίνη D και οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου. Η χοληστερόλη βρίσκεται σε τρόφιμα, όπως το συκώτι, τα αυγά, το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά το ήπαρ είναι αυτό που συνθέτει τις μεγαλύτερες ποσότητες χοληστερόλης στο αίμα (60% περίπου είναι ενδογενούς προέλευσης, δηλ. από το ήπαρ, ενώ το υπόλοιπο 40% είναι εξωγενούς, δηλ. από τη διατροφή.

Η χοληστερόλη αίματος μεταφέρεται σε λιποπρωτεΐνες:

• Λιποπρωτείνες χαμηλής πυκνότητας (LDL, κακή χοληστερόλη) οι οποίες μεταφέρουν χοληστερόλη από το ήπαρ στους ιστούς και αντιστοιχεί στο 70% περίπου της χοληστερόλης αίματος.

• Ένα μικρότερο ποσοστό μεταφέρεται σε λιποπρωτείνες υψηλής πυκνότητας (HDL, καλή χοληστερόλη) από τους ιστούς προς το ήπαρ για αποβολή. Τα υψηλά επίπεδα LDL συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ τα υψηλά επίπεδα HDL είναι προστατευτικά. Συνεπώς, η μέτρηση αμφότερων, της LDL και της ΗDL χοληστερόλης, θα δώσει μία καλύτερη ένδειξη του κινδύνου για στεφανιαία νόσο.

Η LDL είναι επιρρεπής σε βλάβη από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και είναι περισσότερο αθηρογόνος στην οξειδωμένη μορφή της. Τα φυσιολογικά κύτταρα του ιστού δεν μπορούν να προσλάβουν οξειδωμένη χοληστερόλη. Αντίθετα, αυτή προσλαμβάνεται από πολυσυλλεκτικά κύτταρα (μακροφάγα) στα αρτηριακά τοιχώματα, και με αυτόν τον τρόπο προκαλεί αθηρογένεση. Οι τροφές όπως τα λαχανικά, τα φρούτα και τα δημητριακά ολικής άλεσης περιέχουν "αντίοξειδωτικά", τα οποία προσφέρουν προστασία έναντι των επιβλαβών δράσεων της οξείδωσης, που μπορούν να επηρεάσουν τη στεφανιαία νόσο με πολλούς τρόπους.