•

•

• Γενικά

• Ο φυσιολογικός ρόλος των λιποπρωτεινών του πλάσματος

• Αθηρωματική πλάκα: Ο ενδιάμεσος κρίκος μεταξύ υψηλής χοληστερίνης και στεφανιαίας νόσου.

Υψηλή χοληστερίνη (υπερχοληστεριναιμία)

• Τα φυσιολογικά επίπεδα της χοληστερίνης

• Αθηρωματικός δείκτης

• Η σημασία μείωσης της χοληστερίνης

• Θεραπεία της υπερχοληστεριναιμίας

• Φάρμακα υπερχοληστεριναιμίας

• Στατίνες: Τα θαυματουργά φάρμακα κατά της υπερχοληστεριναιμίας

Υψηλά τριγλυκερίδια

• Γενικά

• Θεραπεία

Χαμηλή 'καλή' (HDL)-χοληστερίνη: Ένας παράγοντας κινδύνου

• Παιδιά και χοληστερίνη

• Οικογενής υπερχοληστερολαιμία

• Η άσκηση κατά της υπερλιπιδαιμίας

• Μεταβολικό σύνδρομο

Βασικές διαταραχές του μεταβολικού συνδρόμου είναι η παχυσαρκία (κυρίως η κεντρικού τύπου), η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης. Είναι ένα παζλ μεταβολικών διαταραχών που οδηγούν αναπόφευκτα στην αθηρωμάτωση και την καρδιαγγειακή νόσο.

•

•

•

•

Τριγλυκεριδία

Άτομα με υψηλά τριγλυκερίδια έχουν συχνά υψηλά επίπεδα ολικής χοληστερίνης, και LDL χοληστερίνης και χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερίνης. Πολλοί άνθρωποι με στεφανιαία νόσο έχουν υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Πολλές κλινικές μελέτες έδειξαν ότι άτομα με επίπεδα τριγλυκεριδίων πάνω από 200 mg/dL έχουν ηυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου. Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη ή παχυσαρκία έχουν συχνά υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Φυσικά δεν είναι γνωστό αν η φαρμακευτική διόρθωση της υπερτριγλυκεριδαιμίας

Περισσότερα...

Στατίνες

Οι στατίνες είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιύμενα φάρμακα για τη μείωση της χοληστερίνης.

Σε αυτές ανήκουν η σιμβαστατίνη, πραβαστατίνη, ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη και ροσουβαστατίνη. Δρουν μέσω αναστολής ενός ενζύμου πού συμμετέχει στη σύνθεση της χοληστερίνης στο ήπαρ (αναγωγάση HMG-CoA). Μειώνουν την «κακή» χοληστερόλη (LDL, αλλά και τα τριγλυκερίδια, ενώ προκαλούν και μικρή αύξηση της «καλής» χοληστερόλης (HDL). Σε όλες τις μεγάλες κλινικές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι ή χορήγηση στατινών σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο αλλά και σε υγιή άτομα υψηλού κινδύνου μειώνει τα εμφράγματα μυοκαρδίου, τους θανάτους από στεφανιαία νόσο αλλά και το συνολικό αριθμό θανάτων, έτσι ώστε η μη χορήγηση τους να θεωρείται πλέον ιατρικό λάθος. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες τους είναι η ήπατοτοξικότητα και η μυοπάθεια, όμως και οι δυο είναι ασυ­νήθεις και σπάνια απαιτούν διακοπή του φαρμάκου. Οι αυξήσεις των ηπατικών ενζύμων (τρανσαμινασών, SGOT, SGPT) πού προκαλούν οι στατίνες είναι συχνά παροδικές και εξαρτώνται από τη δόση: όσο μεγαλύτερη είναι ή δόση, τόσο αυξάνει η πιθανότητα να εμφανισθούν. Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι μόλις διακοπεί η στατίνη, τότε οι τιμές των τρανσαμινασών επιστρέφουν πάλι στο φυσιολογικό χωρίς να προκαλείται μόνιμη ηπατική βλάβη. Για αυτό το λόγο συστήνεται η τακτική παρακολούθηση των ηπατικών ενζύμων και η διακοπή του φαρμάκου αν διαπιστωθεί αύξηση τους τρεις φορές πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Μια συχνή παρενέργεια των σταπνων είναι η πρόκληση διάχυτων μυαλγιών που μερικές φορές είναι αρκετά ενοχλητικές. Η μείωση της δόσης της στατίνης ή η αντικατάσταση της με μια άλλη στατίνη λύνει τις περισσότερες φορές το πρόβλημα.

Περισσότερα...

Μάθετε τη χοληστερόλη με λίγα λόγια

Η υψηλή χοληστερόλη αίματος είναι ένας από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο. Η χοληστερόλη είναι μια λιπαρή ουσία και αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης. Επίσης, είναι αναγκαία για τη σύνθεση χολικών οξέων και ορμονών, όπως η βιταμίνη D και οι στεροειδείς ορμόνες του φύλου. Η χοληστερόλη βρίσκεται σε τρόφιμα, όπως το συκώτι, τα αυγά, το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά το ήπαρ είναι αυτό που συνθέτει τις μεγαλύτερες ποσότητες χοληστερόλης στο αίμα (60% περίπου είναι ενδογενούς προέλευσης, δηλ. από το ήπαρ, ενώ το υπόλοιπο 40% είναι εξωγενούς, δηλ. από τη διατροφή.

Η χοληστερόλη αίματος μεταφέρεται σε λιποπρωτεΐνες:

•   Λιποπρωτείνες χαμηλής πυκνότητας (LDL, κακή χοληστερόλη) οι οποίες μεταφέρουν χοληστερόλη από το ήπαρ στους ιστούς και αντιστοιχεί στο 70% περίπου της χοληστερόλης αίματος.

•   Ένα μικρότερο ποσοστό μεταφέρεται σε λιποπρωτείνες υψηλής πυκνότητας (HDL, καλή χοληστερόλη) από τους ιστούς προς το ήπαρ για αποβολή. Τα υψηλά επίπεδα LDL συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ τα υψηλά επίπεδα HDL είναι προστατευτικά. Συνεπώς, η μέτρηση αμφότερων, της LDL και της ΗDL χοληστερόλης, θα δώσει μία καλύτερη ένδειξη του κινδύνου για στεφανιαία νόσο.

Η LDL είναι επιρρεπής σε βλάβη από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και είναι περισσότερο αθηρογόνος στην οξειδωμένη μορφή της. Τα φυσιολογικά κύτταρα του ιστού δεν μπορούν να προσλάβουν οξειδωμένη χοληστερόλη. Αντίθετα, αυτή προσλαμβάνεται από πολυσυλλεκτικά κύτταρα (μακροφάγα) στα αρτηριακά τοιχώματα, και με αυτόν τον τρόπο προκαλεί αθηρογένεση. Οι τροφές όπως τα λαχανικά, τα φρούτα και τα δημητριακά ολικής άλεσης περιέχουν "αντίοξειδωτικά", τα οποία προσφέρουν προστασία έναντι των επιβλαβών δράσεων της οξείδωσης, που μπορούν να επηρεάσουν τη στεφανιαία νόσο με πολλούς τρόπους.