|
|
Τεκμηρίωση της Καρδιοαναπνευστικής
Αναζωογόνησης
(ΚΑΡΠΑ)
-
Η καρδιακή ανακοπή, κοινώς ο αιφνίδιος καρδιακός
θάνατος είναι μία από τις συχνότερες αιτίες θανάτου των
ενηλίκων.
-
Η ΚΑΡΠΑ διπλασιάζει όπως έχει στατιστικά
αποδειχθεί την πιθανότητα επιβίωσης ενός ανθρώπου με καρδιακή
ανακοπή.
-
Το 70% των καρδιακών ανακοπών συμβαίνουν στα
σπίτια των ασθενών.
-
Συνήθως το υπόστρωμα είναι μία λανθάνουσα καρδιακή
νόσος και πολλές φορές η πρώτη εκδήλωση είναι ο αιφνίδιος
θάνατος.
-
Η καρδιακή ανακοπή συμβαίνει στους άνδρες σε
διπλάσια συχνότητα σε σχέση με τις γυναίκες.
-
Η ΚΑΡΠΑ πρωτοπεριγράφηκε περίπου στα 1960.
-
Ουδέποτε έχει αναφερθεί μετάδοση HIV (AIDS) στον
στόμα με στόμα αερισμό.
-
Στην καρδιακή ανακοπή η καρδιά στα 2/3 των
περιπτώσεων λόγω ενός φαινομένου που ονομάζεται ηλεκτρική
αστάθεια, χάνει το φυσιολογικό της ρυθμό και παρουσιάζει ένα
χαοτικό ρυθμό που ονομάζεται κοιλιακή μαρμαρυγή. Η καρδιά με το
ρυθμό αυτό ουσιαστικά δεν κάνει καμία συστολή και έτσι δε μπορεί
να αιματώσει το σώμα του θύματος.
-
Όπως είναι ευνόητο, η κοιλιακή μαραμαρυγή είναι
μοραία, εκτός αν ένα ηλεκτρικό shock που ονομάζεται απινίδωση
δοθεί από ειδικευμένο προσωπικό στην καρδιά.
-
Η ΚΑΡΠΑ δε σταματά την κοιλιακή μαρμαρυγή , αλλά
αυξάνει κατά πολύ το χρόνο στον οποίο η απινίδωση μπορεί να έχει
αποτέλεσμα.
-
Η ΚΑΡΠΑ προσφέρει κάποιου βαθμού αιματική
κυκλοφορία στην καρδιά και στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα τα όργανα
αυτά να μένουν ζωντανά , μέχρι η απινίδωση να επαναφέρει την
καρδιά σε φυσιολογικό ρυθμό.
-
Αν η ΚΑΡΠΑ εφαρμοστεί στα 4 πρώτα λεπτά της
ανακοπής και η απινίδωση στα πρώτα 10 το θύμα έχει ποσοστό
επιβίωσης που αγγίζει το 40%.
-
Το προσδόκιμο επιβίωσης των εμφραγματιών που
επέζησαν από κοιλιακή μαρμαρυγή με τη βοήθεια απινίδωσης και της
ΚΑΡΠΑ, δεν διαφέρει από αυτό των εμφραγματιών που δεν
παρουσίασαν κοιλιακή μαρμαρυγή.
|
| |
Κατάγματα
Όταν ένα κόκαλο σπάσει, τότε μιλούμε για κάταγμα. Αν υπάρχει τραύμα στο μέρος
πού έχει σπάσει το κόκαλο, τότε το κάταγμα είναι ανοιχτό. Αν δεν υπάρχει τραύμα,
τότε το κάταγμα ονομάζεται κλειστό. Στα ανοιχτά κατάγματα υπάρχει ο κίνδυνος της
αιμορραγίας και της μόλυνσης.
Συμπτώματα
1. Δυνατός πόνος στην περιοχή του κατάγματος.
2. Πρήξιμο της περιοχής αυτής.
3. Δυσκολία ή απόλυτη αδυναμία κίνησης του μέλους.
4. Το μέλος παίρνει αφύσικη θέση ή γίνεται πιο κοντό από το αντίστοιχο πού
δεν έχει κάταγμα.
Πρώτες βοήθειες
Τα ανοιχτά κατάγματα πρέπει να καθαρίζονται στην περιοχή του τραύματος με
ελαφριές κινήσεις. Αν υπάρχει αιμορραγία πρέπει να εφαρμόζονται τα μέτρα πού
αναφέρθηκαν πιο πάνω.
Μετά τον καθαρισμό, το μέλος πρέπει να τοποθετείται σε αναπαυτική θέση. Αν το
μέλος έχει πάρει αφύσικη θέση ή είναι γυρισμένο ασυνήθιστα δεν πρέπει να γίνεται
προσπάθεια να έρθει στην κανονική του θέση. Το μέλος πρέπει να ακινητοποιείται στή θέση πού βρίσκεται. Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να μετακινηθεί ο τραυματίας
πριν να ακινητοποιηθεί το κάταγμα.
Κάταγμα στα κάτω άκρα
Το κάταγμα ακινητοποιείται με τον ίδιο τρόπο, αλλά ο τραυματίας πρέπει να
μεταφέρεται με φορείο
|
 |
|
Τοποθέτηση πρόχειρου νάρθηκα στο πόδι |
|
 |
|
Ακινητοποίηση του τραυματία με κάταγμα στα
κάτω άκρα για τη μεταφορά του με φορείο |
Κάταγμα στα άνω άκρα
Το κάταγμα ακινητοποιείται αν το μέλος δεθεί πάνω σ' ένα μακρόστενο στερεό
αντικείμενο (σανίδα, σκληρό χαρτόνι ή ειδικό νάρθηκα). Μετά απ’ αυτό ο
τραυματίας μπορεί να μεταφερθεί βαδίζοντας.
|
 |
|
Τοποθέτηση πρόχειρου νάρθηκα στο χέρι |
Κάταγμα στο κεφάλι
Ό τραυματίας είναι αναίσθητος, η αναπνοή του μοιάζει με ροχαλητό, μπορεί να
κάνει εμετό ή να τρέχει αίμα απ’ το στόμα, τη μύτη ή τ' αφτιά του. Πρέπει να
μεταφερθεί όσο είναι δυνατό πιο γρήγορα με φορείο.
Κάταγμα στο σαγόνι
Το σαγόνι στερεώνεται με λευκοπλάστη στο κεφάλι, έτσι πού το στόμα να μένει
κλειστό.
Κάταγμα στον αυχένα ή τη σπονδυλική στήλη
Εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή στη μεταφορά του τραυματία. Ό τραυματίας
τοποθετείται προσεκτικά και με μαλακές κινήσεις, ενώ το σώμα του κρατιέται
τεντωμένο, πάνω σε σκληρό φορείο (στην ανάγκη, σε μια πόρτα). Αν υπάρχει υποψία
για κάταγμα στον αυχένα, ο τραυματίας τοποθετείται μπρούμυτα.
Αν υπάρχει υποψία για κάταγμα στη ράχη, ο τραυματίας τοποθετείται ανάσκελα.
Στη δεύτερη περίπτωση βάζουμε ένα μαξιλαράκι ή μια διπλωμένη κουβέρτα κάτω απ’
τη μέση του, του δένουμε τα δύο πόδια μαζί στους αστραγάλους και τον
ακινητοποιούμε δένοντας τον σε πολλές θέσεις πάνω στο φορείο, ώστε να
εμποδίζεται κάθε του κίνηση. Μ' αυτό το τρόπο τον μεταφέρουμε στο νοσοκομείο.
| |
|
|
 |
 |
ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Πληροφορίες για διατροφή
και δίαιτες
Η υγιεινή διατροφή
εξασφαλίζει γερή καρδιά και σώμα.
Διάβασε για
•
Δίαιτες
•
Μεσογειακή
διατροφή
•
Βιταμίνες,
ιχνοστοιχεία
Περισσότερα.....
|
 |
 |
 |
|
Ιστορία της Καρδιοαναπνευστικής
Αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ)
Η σύγχρονη ΚΑΡΠΑ δηλαδή η ΚΑΡΠΑ με τη μορφή που τη
γνωρίζουμε σήμερα, αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '50 και
αρχές του '60. Οι Drs. James Elam και Peter Safar περιέγραψαν την
αποτελεσματικότητα του αερισμού στόμα με στόμα. Μολονότι η
αναπνευστική αναζωογόνηση με αερισμό στόμα-στόμα αναφέρεται στην
Παλαιά Διαθήκη και εμπειρικά εφαρμοζόταν από τις μαίες στο Μεσαίωνα
στα νεογνά με αναπνευστική παύση, η γενίκευση της μεθόδου έγινε στα
μέσα του 1950.
Νωρίς στην δεκαετία του '60 οι Drs. Kouwenhoven,
Knickerbocker, και Jude ανακάλυψαν την δυνατότητα των μαλάξεων στον
θώρακα να υποκαταστήσουν έστω και προσωρινά την αντλιακή λειτουργία
της καρδιάς. Στην πορεία ο συνδυασμός του αερισμού στόμα με στόμα,
με τις καρδιακές μαλάξεις έδωσε στην ΚΑΡΠΑ την οριστική, γνωστή της
μορφή. |
|